Op 5 februari 2026 overleed Jos Eyckens uit de Eikenstraat op 88-jarige leeftijd. Op 13 mei 2026 overleed ook zijn vrouw, Godelief Sels. Jos werd geboren in Antwerpen in 1938. Volgens zijn kinderen was hij de laatste mijnwerker uit Beerse.
Na de Tweede Wereldoorlog hadden de industriëlen veel kolen nodig voor hun staal, dat in heel Europa gevraagd werd bij de wederopbouw. Met allerlei materiële en sociale voordelen probeerde de regering mijnwerkers te rekruteren: loonsverhogingen, aanwervingspremies, bijkomende betaalde vakantie, gratis treinkaartjes en werkkledij, een hoog pensioen na dertig jaar dienst en vrijstelling van legerdienst. Uiteindelijk waren er 40.000 mijnwerkers actief in Limburg. Ook de Beersenaren werden door al die voordelen en propaganda naar de mijnen gelokt. Het vervoer met autobussen werd vanuit de Limburgse mijnstreek georganiseerd.
In Beerse werd rond 1950 zelfs een Vrije Mijnwerkersbond gesticht. Elke mijnwerker, al dan niet gesyndiceerd, was welkom. Zij droegen het Sint-Barbarabeeld uit de Sint-Lambertuskerk mee in de jaarlijkse processie in de maand september en vierden het Sint-Barbarafeest op 4 december. In 1953 kregen zij een vlag en in 1955 werd aan de noordzijde van de kerk op het Kerkplein een Sint-Barbaramonument onthuld. In 1956 werden de Mijnwerkers-Brancardiers van de KWB gesticht. Zij stonden ten dienste van zieken en gehandicapten ter gelegenheid van plaatselijke ziekendagen of bij regionale en nationale bedevaarten. Ook zij kregen hun eigen vlag in 1958. Vanaf de jaren 60 nam het aantal mijnwerkers stelselmatig af en in 1992 werd de laatste steenkool in België naar boven gehaald. De geschiedenis van de mijnwerkers uit Beerse werd in het jaarboek XVII (1995) van De Vlierbes gepubliceerd onder de titel Geen mijnen, wel koolputters in Beerse.
Jos Eyckens ging als 14-jarige in de steenfabrieken werken, maar werd in 1954 op 16-jarige leeftijd mijnwerker in Zolder. In 1956 trouwde hij met Godelief Sels. Zij kregen zes kinderen. Ten gevolge van een arbeidsongeval in 1978, waarbij zijn rechtervoet werd verbrijzeld, moest hij het zware mijnwerkersleven opgeven. Jos en Godelief bereidden zich in 2026 voor op hun platina bruiloft, die zij
in december zouden vieren.